ΥΠΑΤΙΑ: ΟΥΡΑΝΟΓΡΑΦΙΑ ΜΝΗΜΗΣ | ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΛΑΜΠΙΡΗ

ΥΠΑΤΙΑ: ΟΥΡΑΝΟΓΡΑΦΙΑ ΜΝΗΜΗΣ | ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΛΑΜΠΙΡΗ

Στον θεατρικό μονόλογο «ΥΠΑΤΙΑ: Οὐρανογραφία Μνήμης», η Μαριάννα Λαμπίρη ανασυνθέτει τη μορφή της Αλεξανδρινής φιλοσόφου μέσα από δεκατέσσερις εικόνες μνήμης. Η ζωή της Υπατίας εκτυλίσσεται σε μια Αλεξάνδρεια που σταδιακά μεταμορφώνεται. Η γνώση, η φιλοσοφία και η επιστήμη συνυπάρχουν με τις θρησκευτικές και πολιτικές συγκρούσεις, ενώ ένας παλιός κόσμος έρχεται αντιμέτωπος με έναν καινούργιο. Η Υπατία ανατρέχει στη ζωή της μέσα από εικόνες και μνήμες, από την παιδική ηλικία και την πρώτη της επαφή με τον κόσμο της γνώσης μέχρι την ενηλικίωση, τη διδασκαλία και την αναζήτηση ενός δρόμου που θα την οδηγήσει πέρα από τα όρια που της επιβάλλει η εποχή της. Ένας κόσμος ολόκληρος ξεδιπλώνεται μέσα από τις αναμνήσεις της, ενώ ο ουρανός παραμένει διαρκώς πάνω από όλα: ένας χάρτης και ταυτόχρονα ένα άνοιγμα προς το άπειρο. Η Υπατία επιλέγει τη διδασκαλία, την έρευνα και την πνευματική ελευθερία. Ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, στην ύλη και την ιδέα, στον έρωτα και την αποχή, αναζητά. Γίνεται δασκάλα, συνομιλεί με τους μεγάλους φιλοσόφους και επιστήμονες του παρελθόντος και αφιερώνει την ύπαρξή της στην προσπάθεια να κατανοήσει την τάξη του Κόσμου.

Όμως γύρω της το σκοτάδι πυκνώνει. Η πόλη διχάζεται, η γνώση απειλείται και η βία εισβάλλει στον κόσμο που μέχρι τότε υπήρξε το καταφύγιό της. Η βιβλιοθήκη, οι ναοί, οι μνήμες ενός πολιτισμού και μαζί τους ένας ολόκληρος τρόπος σκέψης κινδυνεύουν. Η «ΥΠΑΤΙΑ: Οὐρανογραφία Μνήμης» είναι ένα έργο για τη γνώση, την ελευθερία και τη μνήμη. Για τον άνθρωπο που κοιτάζει τα άστρα προσπαθώντας να κατανοήσει το Σύμπαν, ενώ γύρω του ο κόσμος βυθίζεται στη βία και στον φανατισμό. Γίνεται η φωνή μιας μνήμης που αρνείται να σβήσει και μιας γνώσης που, ακόμη κι όταν καταστρέφονται τα βιβλία και χάνονται οι άνθρωποι, εξακολουθεί να είναι παρούσα. Ένα ταξίδι από τη γη στον ουρανό και από την προσωπική μνήμη στη συλλογική μνήμη της ανθρωπότητας.

Την 8η Μαρτίου 415 μ.Χ., η Υπατία δολοφονείται από φανατισμένο όχλο στην Αλεξάνδρεια. Η μορφή της επιβιώνει ως σύμβολο της ελεύθερης σκέψης απέναντι στη δογματική ακαμψία, και τη πνευματική οπισθοδρόμηση. Η τρίγλωσση έκδοση δημιουργεί ένα εξαιρετικό εκδοτικό σύμπαν. Το ελληνικό πρωτότυπο συναντά την αγγλική μετάφραση και την κοινή λογοτεχνική αραβική, ενώ αναλυτικό ευρετήριο φωτίζει τις επιστημονικές, φιλοσοφικές και ιστορικές αναφορές του έργου. Δεκαέξι αιώνες μετά, η ιστορία της Υπατίας παραμένει ανησυχητικά σύγχρονη.