ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ | ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ | ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Το βιβλίο ξεκινά με τη δήλωση του ποιητή «πριν γράψω αυτό το βιβλίο εδώ ήταν οικόπεδο».  Για να μπεις σ’ αυτή την πολυκατοικία, πρέπει πρώτα να απαντήσεις: «Θα μπορούσες να συγκατοικήσεις με έναν άνθρωπο που δεν σου εξηγεί ποτέ τη λύπη του;» Τα υπόλοιπα δικαιολογητικά μπορούν να περιμένουν. Μια ποιητική σύνθεση για όσους έχουν μέσα τους πολλή κατοικία. Η αφιέρωση στα ισόγεια της συνοικίας Ελληνορώσων δίνει από την αρχή το ύψος του βλέμματος

Σε οκτώ ενότητες, 60 ποιήματα και μικρές πεζές αφηγήσεις συνυπάρχουν με 55 όρους συγκατοίκησης, ένα ερωτηματολόγιο και ένα εικοσιτετράωρο ήχων καταγραμμένων από τυφλό ένοικο. Ο διαχειριστής αλλάζει λάμπες και αναβάλλει την κατάρρευση του υπάρχοντος κόσμου. Η Λεϊλά, εργάτρια και πρόσφυγας, φυλάει σ’ ένα μπουκάλι τα βλέμματα των άλλων. Στον ημιώροφο, ο Ευάγγελος αφήνει τη Νεκταρία να εμφανιστεί όταν νυχτώνει. Η κυρία Άνωθεν πενθεί την κόρη της κρατώντας πάντα βρεγμένες τις άκρες των μαλλιών της.

Ο Ευαγγελίου γράφει με την αμεσότητα μιας κουβέντας στο πλατύσκαλο. Το χιούμορ του μπορεί να αρχίσει από έναν άνθρωπο που ξεπαγώνει αρακά ακούγοντας τους γείτονες να κάνουν έρωτα και να φτάσει στη βεβαιότητά μας ότι υποφέρουμε πρωτότυπα. Στην ίδια γειτονιά δοκιμάζονται τα όρια της φροντίδας και της κοινωνικής επιτήρησης. Ο κανονισμός ζητά να σεβαστούμε το παιδί που δεν θέλει να φιλήσει έναν συγγενή: «Το σώμα του δεν είναι κοινόχρηστος χώρος».

Προηγούμενη διαμονή σε πολυκατοικία δεν απαιτείται. Η συγκατοίκηση με τον εαυτό μας προσμετράται κανονικά.